contohnya, kitorang pergi kedai. atau butik. orang Malaysia ini ada je yang stereotaip. pandang kita yang selekeh ini macam tak berduit. tak boleh nak jejak kaki butik dia. padahal bukan butik LV, YSL pon. setakat butik bodoh je. layan tak layan kita datang. kita nak try saiz besar atau kecik. muncung mulut dah boleh jadi hanger.
aku anti sikit orang macam ini. aku pun hamun lah sekali.
"nak meniaga ke tak nak? apa yang customer beli, mesti sebahagian tu dapat ke gaji awak. kalau macam ini awak layan, ingat gaji berkat sangat lah???"
hah baru tahu. tu belum masuk kes, tiba-tiba nak speaking dengan mak aku. mak aku orang kampung. setakat hai, good morning, bye, yes, no tahulah. aku pun masuk kedai itu kemudian. cemuh sedas-dua IN ENGLISH, blah. bodoh tak payah di ajar. kau duduk malaysia, cakap melayu lah.
itu bab mak aku. dengan kakak.
sekarang kawan (baca : kawan baik)
ini paling lawak. mana-mana aku pergi, aku mesti kawan dengan orang yang kena tindas. aku tak tahulah samada diorang ini penyabar sangat atau aku yang memang kurang sabar (aku rasa aku kurang sabar. when you see me drive, you'll know it).
aku selaluuuuuuu sangat dapat kawan penyabar
"tak apa la, biar dia buat kite. jangan kita buat orang"
"doa orang teraniaya, senang makbul"
itu kira ayat yang dah basi lah aku nak dengar. kadang-kadang kita yang lagi emo dari dia. tapi, memang jelas kawan aku ini kena tindas dengan kawan lagi satu. tapi, minah ini penyabar. tapi, bila ada masalah, datang cari aku. nangis-nangis. bengang lah aku dengan shaiton yang buat kawan aku nangis.
so end-up, aku yang paling dibenci. di benci sebab selalu cari gaduh dengan orang. disebabkan sayang sangat dengan kawan aku, aku pergi cari gaduh dengan si penindas.
korang jangan lah fikir penindas tu macam ah long. aku bagi contoh lah. senang. ada manusia ini suka barang free. semua nak percuma. suka naik kereta free without not knowing the reality driver have zero money. tapi kemain ajak ke sana ke mari. itu satu contoh. aku labelkan orang ini, tak boleh di buat kawan.
ada lagi satu contoh, suka menghamba abdikan orang. pantang jumpa orang lembut, boleh pijak, dia pun suka lah. pinjam itu. pinjam ini. rosak tapi tak mahu ganti.
oh ini contoh juga. pernah bergaduh sebab dia selalu ponteng kelas. dia ponteng kelas tak apa, tapi menyusahkan kita. aku sound la. terus tak nak kawan. aku nak tanya balik, adakah itu butthurt? aku rasa itu cara nak bagi dia look for his future. well, akhirnya aku dibenci. thanx.
walaupun umur dah nak 30 tahun, tapi masih ada orang macam ini. tak faham bahasa. tolonglah, jangan tolol sangat.
p/s: aku ini kawan bukan masa senang. masa dapat durian runtuh. tapi kalau ada yang tak kena, aku bagi sebijik. nak butthurt, ko butturt sorang-sorang. masa itu, dah terlambat. byeeeeeeeeee!
p/s/s : sebenarnya aku bersyukur dapat kawan-kawan macam ni. aku banyak belajar sabar. but still, limitation sabar aku masih sikit :)
1 bagi komen cepat!:
pjgnyee..kalau menulis jenis-jenis kawan ni mmg byk ideanya. apa yang buat kite tertarik tang dibenci tu. bila kawan dgn gadis-gadis yang sopan (katenye) kite yang ganas dan kasar ni mmg senangla dicemuih..tapi at least we show our true skin al the time. xdala hipopotamos eh hipokrit kan.
live too short utk layan benda-benda yang buat kite sakit otak tu..layan kejap je pastu kite lepak balik k..
Post a Comment